Άνωση

Με ποια απόγνωση
Ψυχές τρομαγμένες
Στης σπείρας το φως προχωρούν
Κόκκινος ήλιος ξημερώνει
Από ‘κείνους
Που ευχόμαστε να μην
Για άσημους νέους
Και σπουδαίους ηλικιωμένους
Ο χρόνος δεν κάμει διακρίσεις
Μόνο η τύχη
Εκείνη βρίσκεται πίσω
Από τη σκευωρία
Της ύπαρξης
Και του χαμού μας

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Φτιάξε site στο WordPress.com
Ξεκινήστε
Αρέσει σε %d bloggers: